Al meer dan een week volg ik de carvers op het terrein van Sibelco-Maatheide.
Dag na dag zie je het groeien, ongelooflijk wat ze daar allemaal uit het zand toveren.
De opbouw kan je hier volgen "Wereldwonderen"
zaterdag, juni 17, 2006
Zand en nog eens zand
Al meer dan een week volg ik de carvers op het terrein van Sibelco-Maatheide.
Dag na dag zie je het groeien, ongelooflijk wat ze daar allemaal uit het zand toveren.
De opbouw kan je hier volgen "Wereldwonderen"
zaterdag, juni 10, 2006
Wereldwonderen in opbouw
Sinds enkele dagen zijn de carvers weer toegekomen in Lommel, ze komen hier "wonderen" verrichten :)
Het resultaat zal vanaf 1 juli te bewonderen zijn.
Wereldwonderen
vrijdag, mei 05, 2006
Bloesems
Gisterenmorgen, ik voelde me goed en het mooie weertje gaf me kriebels om erop uit te trekken tesamen met Luc.
Om 12.00u zaten we onder de Voerense bloesems te picknicken, heerlijk!
Het deed goed er even uit te zijn, maar al snel voelde ik dat mijn lichaam er nog niet klaar voor was. Nog steeds voel ik het, de vermoeidheid is enorm, het heeft me geen goed gedaan, tja wie niet luisteren wil.... :(
donderdag, april 27, 2006
Ik ben der weer
Een week van pijn, ellende, verdriet, angst, ik heb alles zowat gehad....
Het begon op Paaszondag, mijn buik deed verschrikkelijk pijn, wist met mezelf geen blijf.
Die maandag nog steeds hetzelfde gevoel, maar het was draaglijk.
Dinsdag 18 april, de verjaardag van mijn moeder. Die nacht sliep ik niet zo goed, en bij het ontwaken begon ik te hyperventileren. Ik kreeg geen lucht meer, mijn buik drukte zo tegen mijn borstkas aan ook had ik pijn in mijn rug. Bij de dokter aangekomen werd ik onderzocht, hij stelde vast dat mijn maag wat overhoop lag, en gaf me ook iets voor het hyperventileren.
Terug thuisgekomen mijn bed in, we zouden s'avonds naar mijn moeder gaan, ze was jarig.
Toen ik in de late namiddag wakker werd besloot ik nog eerst een bad te nemen, mijn rug deed nog steeds pijn.
We zijn niet zolang gebleven, ik wilde naar huis, mijn bed in.
Die nacht lag ik te rillen in mijn bed, had het zo koud en pijn... het bleek achteraf rilkoorts te zijn.
Woensdag 19 april, we zijn naar de spoedopname gereden van het ziekenhuis.
Al snel bleek dat ik een zware ontsteking op de nieren had. 4 dagen ziekenhuis vertelde de verpleging van de spoedafdeling....
Maar er was meer aan de hand bleek die komende nacht....alweer die rilkoorts.... de bacterie die in mijn nieren zat, zat ook in mijn bloed, en volgens de uroloog een heel gemeen beestje....
En gelijk had hij, heb alle hoeken van de kamer gezien, elke dag fotos nemen van mijn nieren, echografie, afgelopen zaterdag een CTscan, aan de zuurstof pffftt, zware anibiotica, teveel om op te noemen, al die dokters in de kamer, uroloog, cardioloog, longarts... ik zag het niet meer zitten en wilde weg, weg van alle pijn.....
Het vocht dat ik binnenkreeg via het infuus kreeg ik niet kwijt, ik hield alles op, alles zwelde op, mijn handen, buik, benen, het was net of ik door een rietje moest ademen.
Toch duwde me iemand me in mijn rug, komaan, vecht, en enkele dagen daarna was de koorts eindelijk weg.
Hierbij wil ik uit de grond van mijn hart iedereen bedanken, mijn familie, mijn vrienden voor de extra lieve knuffels ,de verpleging, oa: Mia en Vera die er waren in de moeilijke uurtjes, jullie zijn schatten, Joyce en dan Luc die zoveel bij me was xxxxx
Johan, ge zijt ne toffe gast xxx
Bedankt Wilma, Els, Sandra....
Ik ben thuis van gisteren, doet wel raar van die kleine ziekenhuiskamer naar onze grote woonkamer
Het herstel zou langzaam zijn volgens de dokter, ik luister naar mijn lichaam, want mijn gezondheid staat op de eerste plaats. Ik ben heel moe, maar met de nodige rust word ik wel weer de oude:)
Het enige goede dat ik er van over heb gehouden is dat ik gestopt ben met roken, en hopelijk houd ik het vol :)
Het begon op Paaszondag, mijn buik deed verschrikkelijk pijn, wist met mezelf geen blijf.
Die maandag nog steeds hetzelfde gevoel, maar het was draaglijk.
Dinsdag 18 april, de verjaardag van mijn moeder. Die nacht sliep ik niet zo goed, en bij het ontwaken begon ik te hyperventileren. Ik kreeg geen lucht meer, mijn buik drukte zo tegen mijn borstkas aan ook had ik pijn in mijn rug. Bij de dokter aangekomen werd ik onderzocht, hij stelde vast dat mijn maag wat overhoop lag, en gaf me ook iets voor het hyperventileren.
Terug thuisgekomen mijn bed in, we zouden s'avonds naar mijn moeder gaan, ze was jarig.
Toen ik in de late namiddag wakker werd besloot ik nog eerst een bad te nemen, mijn rug deed nog steeds pijn.
We zijn niet zolang gebleven, ik wilde naar huis, mijn bed in.
Die nacht lag ik te rillen in mijn bed, had het zo koud en pijn... het bleek achteraf rilkoorts te zijn.
Woensdag 19 april, we zijn naar de spoedopname gereden van het ziekenhuis.
Al snel bleek dat ik een zware ontsteking op de nieren had. 4 dagen ziekenhuis vertelde de verpleging van de spoedafdeling....
Maar er was meer aan de hand bleek die komende nacht....alweer die rilkoorts.... de bacterie die in mijn nieren zat, zat ook in mijn bloed, en volgens de uroloog een heel gemeen beestje....
En gelijk had hij, heb alle hoeken van de kamer gezien, elke dag fotos nemen van mijn nieren, echografie, afgelopen zaterdag een CTscan, aan de zuurstof pffftt, zware anibiotica, teveel om op te noemen, al die dokters in de kamer, uroloog, cardioloog, longarts... ik zag het niet meer zitten en wilde weg, weg van alle pijn.....
Het vocht dat ik binnenkreeg via het infuus kreeg ik niet kwijt, ik hield alles op, alles zwelde op, mijn handen, buik, benen, het was net of ik door een rietje moest ademen.
Toch duwde me iemand me in mijn rug, komaan, vecht, en enkele dagen daarna was de koorts eindelijk weg.
Hierbij wil ik uit de grond van mijn hart iedereen bedanken, mijn familie, mijn vrienden voor de extra lieve knuffels ,de verpleging, oa: Mia en Vera die er waren in de moeilijke uurtjes, jullie zijn schatten, Joyce en dan Luc die zoveel bij me was xxxxx
Johan, ge zijt ne toffe gast xxx
Bedankt Wilma, Els, Sandra....
Ik ben thuis van gisteren, doet wel raar van die kleine ziekenhuiskamer naar onze grote woonkamer
Het herstel zou langzaam zijn volgens de dokter, ik luister naar mijn lichaam, want mijn gezondheid staat op de eerste plaats. Ik ben heel moe, maar met de nodige rust word ik wel weer de oude:)
Het enige goede dat ik er van over heb gehouden is dat ik gestopt ben met roken, en hopelijk houd ik het vol :)
dinsdag, april 11, 2006
Lommels debat
Het was me wat vandaag…
Ik mocht getuige van een debat, gevoerd tussen een schaap, een varken en 2 geiten....
Al snel bleek dat de geiten niet op hun mond waren gevallen.
De bruine voerde het "hoogste" woord....
Het varken zweeg, en luisterde....
Mevrouw schaap kon het allemaal niet volgen en het varken riep ze even apart voor een onderonsje....
Maar mevrouw was wat slechthorig....
Waar het over ging, ik heb er het raden naar....het koude weer, de komst van de paashaas?... Geen haan die ernaar kraaide….aha, nu weet ik het, de nog steeds durende ophokplicht misschien ? ;)
Ik mocht getuige van een debat, gevoerd tussen een schaap, een varken en 2 geiten....
Al snel bleek dat de geiten niet op hun mond waren gevallen.
De bruine voerde het "hoogste" woord....
Het varken zweeg, en luisterde....
Mevrouw schaap kon het allemaal niet volgen en het varken riep ze even apart voor een onderonsje....
Maar mevrouw was wat slechthorig....
Waar het over ging, ik heb er het raden naar....het koude weer, de komst van de paashaas?... Geen haan die ernaar kraaide….aha, nu weet ik het, de nog steeds durende ophokplicht misschien ? ;)
zaterdag, april 08, 2006
Een koud begin
De lente is begonnen, maar nog te koud. Toch geniet ik ervan, alhoewel het vorig jaar heel wat beter weer was rond deze tijd.
Gisteren enkele uurtjes op pad geweest, ik telde 15 reetjes nabij de Wateringen, behoorlijk mager, de strenge winter heeft hen geen goed gedaan. Laat ons hopen op betere temperaturen!
Gisteren enkele uurtjes op pad geweest, ik telde 15 reetjes nabij de Wateringen, behoorlijk mager, de strenge winter heeft hen geen goed gedaan. Laat ons hopen op betere temperaturen!
maandag, april 03, 2006
Schapenwolkjes
Al enkele dagen hebben we in de voormiddag regen. Je zou bijna denken dat het voor de hele dag is.
Maar gelukkig kregen we een mooi zonnetje, wolkjes die door de wind naar het oosten werden geblazen.
Het lijken wel schapen in de lucht.
Ik had even tijd en was even naar de Liskes gereden.
Door de felle wind ben ik niet zolang gebleven, onderweg nog veel gestopt voor de mooie luchten.
In een weide zag ik 2 Wulpen, ik heb er afgelopen weken al vele gezien hier in de buurt.
De wulp is een opvallende vogel, met een spanwijdte van ongeveer een meter en een lengte van zo`n 60 cm is het de grootste steltloper. Hij heeft de langste kromme snavel van alle vogels. het vrouwtje is iets groter dan het mannetje. Qua uiterlijk verschillen beide geslachten niet, ze zijn bruin gespikkeld. Dit is het geluid van een Wulp
Maar gelukkig kregen we een mooi zonnetje, wolkjes die door de wind naar het oosten werden geblazen.
Het lijken wel schapen in de lucht.
Ik had even tijd en was even naar de Liskes gereden.
Door de felle wind ben ik niet zolang gebleven, onderweg nog veel gestopt voor de mooie luchten.
In een weide zag ik 2 Wulpen, ik heb er afgelopen weken al vele gezien hier in de buurt.
De wulp is een opvallende vogel, met een spanwijdte van ongeveer een meter en een lengte van zo`n 60 cm is het de grootste steltloper. Hij heeft de langste kromme snavel van alle vogels. het vrouwtje is iets groter dan het mannetje. Qua uiterlijk verschillen beide geslachten niet, ze zijn bruin gespikkeld. Dit is het geluid van een Wulp
maandag, maart 27, 2006
Eindelijk, de lente :)
Eindelijk is het zover, de lente!
We hebben er afgelopen dagen al goed van mogen proeven, aangename temperaturen, gedaan met de vrieskou!
Gisteren kon zelfs de jas uit, heerlijk dat zonnetje!
Het gefluit van de merels, de zanglijster hoog in de toppen van de bomen zingend zijn mooiste lied,
Vele mensen trokken erop uit, in de tuincentra's kon je er over de koppen lopen.
Maar hoe kan het anders, we hebben veel te lang moeten binnen zitten....
We hebben er afgelopen dagen al goed van mogen proeven, aangename temperaturen, gedaan met de vrieskou!
Gisteren kon zelfs de jas uit, heerlijk dat zonnetje!
Het gefluit van de merels, de zanglijster hoog in de toppen van de bomen zingend zijn mooiste lied,
Vele mensen trokken erop uit, in de tuincentra's kon je er over de koppen lopen.
Maar hoe kan het anders, we hebben veel te lang moeten binnen zitten....
zondag, maart 19, 2006
Kolonie, voor en na...
Vanmiddag was ik even gaan wandelen, en zoals gewoonlijk passeer ik de Kolonie.
Maar het zag er heel anders uit, niet meer terug te kennen.
Een tijd geleden werd me verteld dat ze de grote Canadabomen gingen rooien, ik dacht toen al bij mezelf waarom zulke mooie bomen die zo typisch zijn voor de Kolonie rooien?
Enkele jaren geleden deden ze hetzelfde achter het Wateringshuis, ze hebben jonge boompjes in de plaats gezet, maar vele moesten al vervangen worden. Nog steeds krijg ik er geen oog op....... zo kaal.
Het zal vele jaren duren eer de Kolonie er weer als vroeger uitziet....
Kolonie 2003
Kolonie 2006
Kolonie 2003
Kolonie 2006
Maar het zag er heel anders uit, niet meer terug te kennen.
Een tijd geleden werd me verteld dat ze de grote Canadabomen gingen rooien, ik dacht toen al bij mezelf waarom zulke mooie bomen die zo typisch zijn voor de Kolonie rooien?
Enkele jaren geleden deden ze hetzelfde achter het Wateringshuis, ze hebben jonge boompjes in de plaats gezet, maar vele moesten al vervangen worden. Nog steeds krijg ik er geen oog op....... zo kaal.
Het zal vele jaren duren eer de Kolonie er weer als vroeger uitziet....
Kolonie 2003
Kolonie 2006
Kolonie 2003
Kolonie 2006
dinsdag, maart 14, 2006
Ardennen
Weer terug thuis van een week Ardennen.
We waren er voor een fotoshoot in opdracht van Nettie en Jos.
Maandag, bij het aankomen werden we verwelkomd door een dik pak sneeuw, veel sneeuw!
We hadden Johan uitgenodigd ons te vergezellen, hij kwam tesamen met ons aan.
De eerste avond was het spaghetti met lookbrood in de oven, kan ik elke dag wel eten.
Dinsdag, eerst een mooie sneeuwwandeling gemaakt, wat een rust daar in die Ardense bossen, het gekraak van de sneeuw onder mijn voeten was het enige wat ik hoorde.
Af en toe viel er een pakje sneeuw van de dennetakken, de zon maakte er diamantjes van terwijl hij zachtjes neerdwarrelde, zo mooi!
Daarna alles klaargezet voor de shoot, Nettie en Jos verhuren enkele vakantiewoningen, ze hadden dringend nieuwe foto's nodig voor hun website.
Tegen de avond enkele sfeerfoto's met kaarslicht, gezellig was het er.
Woensdag,
Die avond was het vechten voor de stoomdouche, één voor één kwamen de mannen naar beneden met een rood hoofd, volledig klaargestoomd ;)
Donderdag, foto's van de woningen, binnen en buiten. De sneeuw was allemaal weg.
s'Avonds pannekoeken gebakken, lekker!
Johan had een 40 tal dvd's bij zich, eentje zal me nog lang bijblijven, Man on Fire.
Vrijdag, enkele uren rondgereden in de buurt. Het stikte er van de buizerds, prachtige vogels, maar schuw. Toch waren er enkele die wilden poseren.
Het was een mooie dag, blauwe lucht, zonnetje, maar koud.
De mannen hadden friet gehaald, dat smaakte wel.
Mijn zus kwam langs met Joyce, het deed goed ze na een week terug te zien. Ze houd niet van fotograferen, en blijft daarom liever bij mijn moeder, of mijn zus.
De honden, Spike en Poco vonden het ook zo fijn haar terug te zien en de hele avond lag Spike op Joyce haar schoot.
Zaterdag, koud, nat en grijs. Mijn zus was met haar man en kids naar Marche gereden, Luc en Johan gingen wat rondtoeren met de 4X4 en ik heb tesamen met Joyce en dvd gekeken.
Tegen de avond aan begon het weer te sneeuwen. We zijn uit gaan eten, lekker!
Daarna terug in de woning nog uren gezellig gebabbeld en gelachen, fles champagne derbij terwijl buiten de sneeuw neer dwarrelde, meer moet dat voor mij niet zijn ;)
Zondag, ik was vroeg wakker, de zon kwam net op terwijl ik door het raam keek.
Holderdebolder van de trap, mijn camera, jas, en naar buiten. Het was zo mooi, alles weer wit, het licht van de zon was heel speciaal. Ik kwam verkleumd terug binnen, ik heb er nu een flinke verkoudheid aan overgehouden maar het was het me waard :)
Nadien zijn we op pad geweest, weer veel buizerds gezien, prachtige sneeuwlandschappen, ik genoot ervan!
Daarna alles terug inpakken, mijn zus vertrok eerder dan ons, wij hebben binnen in de woning nog foto's gemaakt van de slaapkamers die nu weer leeg waren.
We zijn weer thuis, doet wel weer vreemd die eerste dagen.
Ik zal de eerste weken wel weten wat ik moet doen met al die foto's!
Jammer dat de lente zo lang op zich laat wachten, ik ben de koude zo moe.
Nog onze dank aan Nettie en Jos!
We waren er voor een fotoshoot in opdracht van Nettie en Jos.
Maandag, bij het aankomen werden we verwelkomd door een dik pak sneeuw, veel sneeuw!
We hadden Johan uitgenodigd ons te vergezellen, hij kwam tesamen met ons aan.
De eerste avond was het spaghetti met lookbrood in de oven, kan ik elke dag wel eten.
Dinsdag, eerst een mooie sneeuwwandeling gemaakt, wat een rust daar in die Ardense bossen, het gekraak van de sneeuw onder mijn voeten was het enige wat ik hoorde.
Af en toe viel er een pakje sneeuw van de dennetakken, de zon maakte er diamantjes van terwijl hij zachtjes neerdwarrelde, zo mooi!
Daarna alles klaargezet voor de shoot, Nettie en Jos verhuren enkele vakantiewoningen, ze hadden dringend nieuwe foto's nodig voor hun website.
Tegen de avond enkele sfeerfoto's met kaarslicht, gezellig was het er.
Woensdag,
Die avond was het vechten voor de stoomdouche, één voor één kwamen de mannen naar beneden met een rood hoofd, volledig klaargestoomd ;)
Donderdag, foto's van de woningen, binnen en buiten. De sneeuw was allemaal weg.
s'Avonds pannekoeken gebakken, lekker!
Johan had een 40 tal dvd's bij zich, eentje zal me nog lang bijblijven, Man on Fire.
Vrijdag, enkele uren rondgereden in de buurt. Het stikte er van de buizerds, prachtige vogels, maar schuw. Toch waren er enkele die wilden poseren.
Het was een mooie dag, blauwe lucht, zonnetje, maar koud.
De mannen hadden friet gehaald, dat smaakte wel.
Mijn zus kwam langs met Joyce, het deed goed ze na een week terug te zien. Ze houd niet van fotograferen, en blijft daarom liever bij mijn moeder, of mijn zus.
De honden, Spike en Poco vonden het ook zo fijn haar terug te zien en de hele avond lag Spike op Joyce haar schoot.
Zaterdag, koud, nat en grijs. Mijn zus was met haar man en kids naar Marche gereden, Luc en Johan gingen wat rondtoeren met de 4X4 en ik heb tesamen met Joyce en dvd gekeken.
Tegen de avond aan begon het weer te sneeuwen. We zijn uit gaan eten, lekker!
Daarna terug in de woning nog uren gezellig gebabbeld en gelachen, fles champagne derbij terwijl buiten de sneeuw neer dwarrelde, meer moet dat voor mij niet zijn ;)
Zondag, ik was vroeg wakker, de zon kwam net op terwijl ik door het raam keek.
Holderdebolder van de trap, mijn camera, jas, en naar buiten. Het was zo mooi, alles weer wit, het licht van de zon was heel speciaal. Ik kwam verkleumd terug binnen, ik heb er nu een flinke verkoudheid aan overgehouden maar het was het me waard :)
Nadien zijn we op pad geweest, weer veel buizerds gezien, prachtige sneeuwlandschappen, ik genoot ervan!
Daarna alles terug inpakken, mijn zus vertrok eerder dan ons, wij hebben binnen in de woning nog foto's gemaakt van de slaapkamers die nu weer leeg waren.
We zijn weer thuis, doet wel weer vreemd die eerste dagen.
Ik zal de eerste weken wel weten wat ik moet doen met al die foto's!
Jammer dat de lente zo lang op zich laat wachten, ik ben de koude zo moe.
Nog onze dank aan Nettie en Jos!
vrijdag, maart 03, 2006
Kinderstad 2006
Oeps, het is alweer een maand geleden!
Een drukke maand, teveel om op te noemen...
De lente laat nog steeds op zich wachten, alles ligt hier bedekt onder een wit sneeuwtapijt, ik snak naar de lente!
Vandaag was de start van Kinderstad 2006, de Soeverein werd weer druk bezocht door jong en oud.
Vele attracties voor de kinderen, een waar speelparadijs!
Nog tot en met zondag kan U er terecht, meer info op hun website
De sminkstand werd zoals altijd druk bezocht, maar nu mochten ze zichzelf sminken, en dat gaf de mooiste maar ook de vreemdste creaties :)
De tafels waren continu bezet, mooi om ze bezig te zien :)
Maar niet alleen de meisjes kwamen voor de spiegel zitten, zelfs de jongens lieten hun kunsten zien.
Alleen deze jonge knaap had niet binnen de lijntjes geverfd en deed alle moeite van de wereld om er alles af te krijgen :) Volgens mij ziet zijn gezichtje morgen nog rood van het wrijven ;)
Een drukke maand, teveel om op te noemen...
De lente laat nog steeds op zich wachten, alles ligt hier bedekt onder een wit sneeuwtapijt, ik snak naar de lente!
Vandaag was de start van Kinderstad 2006, de Soeverein werd weer druk bezocht door jong en oud.
Vele attracties voor de kinderen, een waar speelparadijs!
Nog tot en met zondag kan U er terecht, meer info op hun website
De sminkstand werd zoals altijd druk bezocht, maar nu mochten ze zichzelf sminken, en dat gaf de mooiste maar ook de vreemdste creaties :)
De tafels waren continu bezet, mooi om ze bezig te zien :)
Maar niet alleen de meisjes kwamen voor de spiegel zitten, zelfs de jongens lieten hun kunsten zien.
Alleen deze jonge knaap had niet binnen de lijntjes geverfd en deed alle moeite van de wereld om er alles af te krijgen :) Volgens mij ziet zijn gezichtje morgen nog rood van het wrijven ;)
donderdag, februari 02, 2006
Bibberskoud
We hebben het goed te pakken, de vrieskoude!
Gisteren kwam Tine op bezoek, al snel waren we op pad, lekker warm in de 4x4 de kleine binnenwegjes in.
Het was grijs, de takken van de bomen wit van de vrieskou.
Ik wist een plaatsje waar veel vogels zitten op een open veld, het vele onkruid is nog rijk aan zaden, en daar zijn ze gek op. Vele vinksoorten, maar ook zie je er af en toe een ree.
Daarna zijn we richting Eersel gereden, waar we een binnenwegje namen. Het viel ons op dat het steeds witter werd, lijkt wel of het sneeuwt zei Tine, en ja, iets verder was het net of we in een andere wereld kwamen, heel mooi!
We hadden zoals altijd een fijne dag, veel gelachen, en vele foto's.
Vandaag ben ik even terug geweest naar het veld, maar al snel waren de vogels weg.
Ik had net mijn schuiltentje opgebouwd en hoorde wat ritselen tussen de maisstengels die daar nog staan. 3 prachtige reëen stonden me met grote ogen aan te kijken....camera stond al op het statief in mijn schuiltent, dus tegen de tijd dat ik mijn camera uit mijn tent en van het statief had waren ze al weg.... tja, vloeken helpt dan niet ;)
Dan maar mijn tent in, maar al snel kreeg de koude de bovenhand en kon ik mijn vingers niet meer bewegen. Daarna snel de auto in en de rest van de foto's heb ik met de verwarming op 10 door open raam gefotografeerd ;)
Dat de lente zich maar snel laat zien en voelen :)
Gisteren kwam Tine op bezoek, al snel waren we op pad, lekker warm in de 4x4 de kleine binnenwegjes in.
Het was grijs, de takken van de bomen wit van de vrieskou.
Ik wist een plaatsje waar veel vogels zitten op een open veld, het vele onkruid is nog rijk aan zaden, en daar zijn ze gek op. Vele vinksoorten, maar ook zie je er af en toe een ree.
Daarna zijn we richting Eersel gereden, waar we een binnenwegje namen. Het viel ons op dat het steeds witter werd, lijkt wel of het sneeuwt zei Tine, en ja, iets verder was het net of we in een andere wereld kwamen, heel mooi!
We hadden zoals altijd een fijne dag, veel gelachen, en vele foto's.
Vandaag ben ik even terug geweest naar het veld, maar al snel waren de vogels weg.
Ik had net mijn schuiltentje opgebouwd en hoorde wat ritselen tussen de maisstengels die daar nog staan. 3 prachtige reëen stonden me met grote ogen aan te kijken....camera stond al op het statief in mijn schuiltent, dus tegen de tijd dat ik mijn camera uit mijn tent en van het statief had waren ze al weg.... tja, vloeken helpt dan niet ;)
Dan maar mijn tent in, maar al snel kreeg de koude de bovenhand en kon ik mijn vingers niet meer bewegen. Daarna snel de auto in en de rest van de foto's heb ik met de verwarming op 10 door open raam gefotografeerd ;)
Dat de lente zich maar snel laat zien en voelen :)
zondag, januari 29, 2006
Zwanenfamilie
Woensdag, 25 januari, er werd beslist dat de zwanenfamilie ondergebracht zou worden in het VOC van Heusden-Zolder wegens de aanhoudende strenge vorst.
De 6 jonge zwaantjes, inmiddels al flink gegroeid, zijn tesamen met de vader gevangen en ondergbracht in het VOC Heusden Zolder. De moederzwaan kon jammer genoeg ontsnappen. Ze vloog op, en al snel was duidelijk dat ze niet meer te vangen was. Het was ondertussen veel te donker geworden om nog door te gaan.
Donderdag 26 januari hebben de mensen van het Vogelopvangcentrum nogmaals een poging gedaan om de moederzwaan als dan nog op de halen, tevergeefs. Alweer vloog ze weg, richting Vossemeren. Ze heeft enkele dagen over en weer gevlogen van de Sahara naar de waterplassen van de Vossemeren.
Fons Poets, de man die al die tijd de zwaantjes 3 maal per dag voerde was tijdens de reddingsactie enkele dagen naar de zee met enkele vrienden.
Ik hield hem op de hoogte, hij vond het ook zo jammer.
Maar zodra hij thuis terug thuis zou zijn zou hij een poging wagen. Trouwens de zwanen kende hem als de beste. Vrijdagavond 27 januari zou hij terug thuiskomen en vertelde me dat hij de dag erop een poging zou wagen.
Die zaterdag waren er behoorlijk veel mensen aan de Sahara, en stelde het uit tot vandaag, zondag 29 januari.
Deze morgen dus, kreeg ik om 08.30u een telefoontje van Fons vanuit de Sahara, hij had ze gevangen!
Toen hij daar aan kwam zat ze er niet, na de hele Sahara rond te hebben afgezocht, had hij nog steeds haar niet gevonden.
Toen hij nog bij het water stond kwam ze aangevlogen vanuit de richting Vossemeren.Ze streek neer vlak voor zijn neus.
Meteen belde hij mij hierover.
Ik holderdebolder een grote doos gezocht, wat tape, mijn kodakske en zou hen beide ophalen.
Fons zat al te wachten met de zwaan onder zijn armen nabij de scoutsheem, wat was dat mooi!
We zijn onmiddelijk daarna naar het opvangcentrum gereden.
De hereniging was heel emotioneel, hun geroep naar elkaar, de jonge zwaantjes helemaal door het dolle heen, het was zo ontroerend dat ik mijn camera niet meer kon stilhouden.
Fons had het ook zo moeilijk, dit zal ik nooit vergeten.
Eén van de kuikens had net voor dat wij eraan kwamen zijn pootje bezeerd, waarschijnlijk heeft vader zwaan met zijn nagels dit onbewust veroorzaakt. Het zwaantje word nu door de dierenarts nagekeken, en is in een verzorgingsruimte geplaatst met boven hem/haar een verwarmingslamp. De zwaantjes zijn tijdens hun verblijf al fel veranderd, hun dons is plaats aan het maken voor mooie zwarte veertjes, nog even en ze zijn helemaal zwart.
Hiermee wil ik, en zovele andere mensen, Fons bedanken! Chapeau Fons!!
Ook de mensen van het VOC Heusden Zolder, Stadsbestuur Lommel, Wandelclub Milieu 2000, bedankt!
De zwanen zijn in Lommel zo gekend dat vele mensen ze dagelijks kwamen voederen, ook Jos Kemps, afgelopen donderdag toen de tweede reddingspoging mislukt was kwam hij de moederzwaan nog eten geven, tevergeefs want ze was weggevlogen.
Hij vertelde me met tranen in de ogen dat hij het zo erg vond, hij had speciaal kleine spieringvisjes gekocht bij een viskraam in Valkenswaard, waar elke donderdag de wekelijkse markt is. Allemaal voorniets zei hij. Het was zo ontroerend hoe bekommerd hij was over het lot van de zwanenfamilie, maar hij was niet de enige, vele kwamen nog aangewandeld met eten.
Een vriend van Fons, die er ook dagelijks komt heeft de visjes dan meegenomen.
Zaterdag heeft hij ze dan aan Fons gegeven.
Die visjes had Fons dus bij deze morgen, dus Jos, het was dus helemaal niet voorniks geweest dat je naar Valkenswaard was gereden :)
zaterdag, december 31, 2005
Gelukkig Nieuwjaar
Onze allerbeste wensen, een goede gezondheid, veel liefde en geluk in 2006
Aan onze vrienden, familie, bedankt voor de fijne momenten, de goede zorgen, bedankt!
Met deze danken wij ook al deze mensen voor hun geweldige samenwerking tijden het afgelopen jaar....
Stad Lommel, SPa Lommel, Vogelbescherming Vlaanderen, 4X4 FOC TROPHY, 4X4 plus magazine, Het Belang van Limburg, Het Laatste Nieuws, TV Limburg, TVéén, VTM, Radio 2, Smagazine, Clips, RSPB, PBase, Autowereld, Fata Morgana, Europees Parlement, Virgin Express, Centerparcs, Tera Mata, Sprookjeswereld, ISO 400, Digital Photo Magazine , Kerstsuite, Sofam, CvB, Concentra Graphics en nog vele andere...
dinsdag, december 27, 2005
De Lommelse zwaantjes
Ze zijn al goed gekend, in en buiten Lommel. De Lommelse zwaantjes.
Alle zes stellen ze het heel goed, een dikke vetlaag van al dat eten doet ze goed.
Talloze kijklustigen zakken af naar de Sahara, iedereen brengt eten mee en daar maken ze gretig gebruik van.
Het worden nu wel koude dagen voor ze, maar hopen dat ze er niet te veel onder lijden.
Ah ja, degene die zich gisteren geamuseerd heeft met onze 4X4 mag zijn actiefotoke komen afhalen.
Abonneren op:
Posts (Atom)